صادقانه
دوشنبه ۱۳۸٩/٥/٢٥ :: ۸:۱۳ ‎ب.ظ ::  نويسنده :

 

                        بسم الله الرحمن الرحیم                                                

                       وصیت نامه شهید حسین                                               

با یاد خدا و با درود به امام زمان(عج) و نائب بر حقش امام امت این قلب تپنده امت و امید مستضعفان جهان و با سلام به ارواح طیبه شهدای اسلام از صدر اسلام تا کنون و با سلام به این امت حزب الله و همیشه در صحنه و پابرجا که طوفانها و سیلها آنها را از حرکت باز نمی دارند و همچنان با عقیده استوار خود،برای نیل به اهداف عالیه اسلامی می کوشند.ودر این راه پر گهر و با ارزش با رهبری روح خدا و امامت پیامبرگونه ایشان که از منبع الهی سرچشمه می گیرد میروند تا به راه کمال و سعادت دنیا و آخرت برسند.امروز و در این برهه از زمان ودر این موقعیت حساس که با جنگ ودست آورد های آن مواجه هستیم،افتخاری نصیب این امت شده است که در راه خدا به جهاد و مبارزه بر علیه باطل برخیزند و دعوت حضرت حق را اجابت نمایند چرا که این راه،همان راه انبیاء و ائمه اطهار ما بوده است که همیشه در مقابل ظلم و زور ایستاده اند و تن به ذلت نداده اند همانطور که امام حسین(ع) و یارانش در روز عاشورا فریاد برآوردند:«هیهات منّا الذلّة» و آنقدر مبارزه کردند که همه با آن تعداد کم در مقابل لشکر انبوه یزید،مظلومانه به شهادت رسیدند و زنان و بچه هایشان را به اسارت بردند اما نباید فراموش کنیم که آنها اگرچه به ظاهر شکست خوردند اما باز هم به پیروزی رسیدند چرا که با هدیه خون خود و یارانشان درخت اسلام را آبیاری کردند و از شکست حتمی دین جلوگیری کردند و با ریخته شدن خونشان به جهانیان فهماندند که یزید ظالم است و حسین بر حق است و کوفیان نااهل را بیدار کردند و همین طور همه امّت اسلامی را که بر اثر تبلیغ معاویه و یزید و عمّالشان اینطور وانمود می کردند که یزید و معاویه برحقّند و اسلام راستین آنهایند، در صورتیکه آنها با سیاست ناجوانمردانه و مزدورانه خود چشم مردم را کور کرده بودند و مردم کورکورانه به حرفهای آنها گوش می دادند و در باطن، اسلام راستین حسین(ع) بود که این امامت را از جدّش به ارث برده بود و این امام ما بود که فرمود:«ما چه بکشیم وچه کشته شویم پیروزیم» چرا که در راه هدف مشخص و با اطمینان به آن راه و هدف و با پشتیبانی خود پروردگار،در این راه حاضریم جان خود را در طبق اخلاص قرار دهیم وچه نیکو مرگی که در کنارش همجواری با انبیاء و اولیاءالله می باشد و یک چنین شخصی هیچ گاه از مرگ نمی ترسد چرا که این مرگ و شهادت مایه سعادت و خوشبختی و رسیدن به معشوق اوست وآیا شنیده اید که عاشق را از معشوق بترسانند؟ و امروز که این افتخار نصیب ما شده است که بر جهاد در راه خدا برخیزیم،نباید درنگ کنیم و در مورد این وظیفه اهم کوتاهی نمائیم چرا که غفلت مایه پشیمانی است و ما،تا ریشه فتنه را از روی زمین قطع نکنیم از پای نخواهیم نشست تا اینکه انشاالله به زودی امام زمان(عج)ظهور نمایند و مستضعفان را از چنگال مستکبران رهایی بخشند و در این راه خطیر که در پرتوی آن کشیدن بار سنگین تعهد و مسئولیتی که در قبال خون شهیدانمان بر عهده داریم، وظیفه داریم تا راه آنان را ادامه بدهیم و انتقام خون آنان را بگیریم و در این راه نهایت سعی خود را در تقرب الی الله بکار بندیم و از گناهان دوری نمائیم که باید بدانیم همین پیروزی های ما از معنویت ماست که اگر خدای نکرده آن هم از ما گرفته شود ما پست تر از هر ملّتی خواهیم بود.ما با پشتیبانی خدا و با سلاح ایمان و مشت های گره کرده انقلاب کردیم،چراکه نمی خواستیم زیر بار ظلم و زور برویم تا بیگانگان از دسترنج ما استفاده نمایند و خون ما را بمکند،انقلاب کردیم چرا که بر سیری ظالم و گرسنگی مظلوم نمی توانستیم ساکت بنشینیم و بالاتر از همه انقلاب کردیم برای اینکه بتوانیم احکام الهی را جاری سازیم و پروردگارمان را از خود راضی گردانیم و این انقلاب با خونهای زیادی به ثمر رسید و اکنون وظیفه من و شماست که از این خونها حراست کنیم و از هدر رفتن آنها جلوگیری کنیم چرا که این جنگ،سرنوشت انقلاب و اسلام را تعیین می کند و این ممکن نیست مگر با انجام وظیفه و استوار بودن در عقیده خود.

                                                     حسین کاوسی فر

                                                       تاریخ:1/4/1365