صادقانه
دوشنبه ۱۳۸۸/۱٢/٢٤ :: ٦:٠٦ ‎ب.ظ ::  نويسنده :

 

مسجد جامع خرمشهر رازدار حقیقت است و لب از لب نمی گشاید.از خود می پرسم: کدام ماندگارتر است؟ این کوچه های ویران که هنوز داغ جنگ بر پیشانی دارند و یا آنچه در تنگنای این کوچه ها و در دل این این خانه ها گذشته است؟

دراین ویرانه ها چه می جویی؟ دفترچه های مشق شب کودکانی که اکنون سال هاست دوران کودکی را ترک گفته اند؟ ویا کهنه تصویرهایی از مشت های فرو بسته دهان هایی که به فریاد باز شده اند؟ بر فراز پله های ویران،از روزن پنجره ها،در لابه لای نخل های آتش گرفته...

خرمشهر دروازه ای در زمین دارد و دروازه ای در آسمان.آن روزها زمین وآسمان به هم پیوسته بود و مرد ترین مردان از همین خاک بال در آسمان ها می گشودند.

زمین عرصه ی ظهور یک حقیقت آسمانی است و جنگ برپا شده بود تا آن حقیقت ظهور یابد.

                                                                                   "سید شهیدان اهل قلم"‌‌‌‌