صادقانه
دوشنبه ۱۳۸۸/۱٢/٢٤ :: ٦:٤۳ ‎ب.ظ ::  نويسنده :

یک بار دیگر،سلام دوکوهه.اگر بپرسی دوکوهه کجاست،چه جوابی بدهیم؟ بگوئیم دوکوهه پادگانی است در نزدیکی اندیمشک که بسیجی ها را در خود جای می داد و بعد سکوت کنیم؟

گفته اند: شرف المکان بالمکین_اعتبار مکان ها به انسان هایی است که در آنها زیسته اند_وچه خوب گفته اند.

دوکوهه پادگانی است در نزدیکی اندیمشک که سال های سال با شهدا زیسته است،با بسیجی ها،وهمه ی سرّ مطلب در همین جاست.

شهدا انسی دارند با دوکوهه که مپرس.با ذره ذره ی خاکش، با زمینش، با دیوارهایش، با ساختمان هایش، با همه ی آنچه در چشم ما هیچ نمی آید.

اگر زبان خاک را بدانی،نوحه اش را در فراق آنها خواهی شنید.جا دارد که دوکوهه مزار عشّاق باشد،زیارتگاه عشّاقی که از قافله ی شهدا جا مانده اند...

                                                                                 "سید شهیدان اهل قلم"